Tagarchief: wereldbibliotheek

Bella Italia?

Ik ben blij met mijn abonnement op de openbare bibliotheek. Zeker met alle mogelijkheden om boeken van andere vestigingen te kunnen reserveren en allerlei online-mogelijkheden ben ik erg tevreden. En het is financieel en ruimtetechnisch ook volstrekt onmogelijk om alle boeken die ik lees, aan te schaffen en te bewaren. Maar soms …… soms doet het bijna pijn om een boek weer te moeten inleveren. Dat zijn dan boeken waarvan ik weet dat ik ze heus niet snel nog een keer ga lezen, maar waarvan ik wel weet dat het fijn zou zijn om ze af en toe gewoon even open te slaan, een beetje door te bladeren en zo weer tijdelijk in herinnering terug te gaan naar de sfeer en de bijzonderheden van het verhaal.

dingen die niemand weetDit had ik onlangs met twee boeken, die toevalligerwijs allebei van Italiaanse bodem zijn. Het begon met Dingen die niemand weet van Alessandro d’Avenia (uitgeverij Cargo). Deze (jeugd)roman stond al enige tijd op mijn wensenlijst, na een wervende blogpost van Leesdame. Het verhaal is simpel verteld en stelt eigenlijk niet veel voor: de vader van de 14-jarige Margherita laat zijn gezin achter en daarmee komt de wereld van dit meisje op losse schroeven te staan. En dat gecombineerd met alle nukken en grillen die bij haar leeftijdscategorie horen en haar overstap naar de middelbare school (volgens het Italiaanse schoolsysteem) maakt dat zij op haar manier op zoek gaat naar haar vader. Niets bijzonders. Maar wat wel heel bijzonder is, is de manier waarop de schrijver deze universele zoektocht vormgeeft. Hij maakt daarbij gebruik van prachtige zinnen, sfeeromschrijvingen en rake typeringen.

Prachtig vond ik het dat Margherita op een gegeven moment het idee heeft dat alle klassieke literatuur speciaal voor haar geschreven lijkt te zijn. Dat komt ook door de indringende wijze waarop haar leraar haar weet in te wijden in die wereld, aan de hand van teksten van onder andere Homerus. Margherita is er van overtuigd dat deze leraar een belangrijke rol in haar quest moet vervullen en daarom wil zij hem daarbij betrekken. Het leven van die leraar is al niet echt stabiel te noemen en naast de verhaallijn van Margherita wordt zijn interne strijd om uit te zoeken wat zijn lotsbestemming is en zijn toekomst ook meegenomen in de roman.

Verder is er nog de zeer Siciliaanse oma van Margherita die, al kokend en bakkend, de mooiste overpeinzingen de wereld inslingert. Dit is af en toe wel een beetje over the top, zo zoetig dat het glazuur bijna van je tanden barst, maar in het geheel vond ik het mooi passend. Ik zag haar voor mij staan, in haar keuken, voortdurend bezig en daarbij niet alleen een steun voor Margherita maar ook voor haar jongere broertje (en zijn kleurpotloden). En natuurlijk kan ik ook de jonge(n) Giulio niet onvermeld laten. Hij heeft zijn oog laten vallen op Margherita, niet eens zo zeer voor een relatie maar meer omdat hij in haar meent te herkennen waarmee hij zelf worstelt in het leven met alle onzekerheden en hardheden. Het vriendinnetje van Margherita (en haar immens begripvolle ouders, ook wat over the top) kan ik hier niet aanhalen, want ik heb eerlijk waar geen idee meer hoe zij heet. Tja, dat krijg je als het bibliotheekboek weer teruggebracht is 🙂 . Deze roman blinkt naar mijn mening uit in het prachtig verwoorden van emoties, zoals twijfel, boosheid en verlangen in een hartverwarmende sfeer en omgeving.

ga niet wegHet andere boek dat ik liever niet had teruggebracht naar de bibliotheek is Ga niet weg van Margaret Mazzantini (Wereldbibliotheek). Deze roman is eigenlijk één lange monoloog van Timoteo, chirurg. Hij staat in zijn eigen ziekenhuis te wachten terwijl zijn 15-jarige dochter Angela wordt geopereerd. Zij is met haar scooter door een auto geschept en moet met spoed een hersenoperatie ondergaan. Moeder Elsa verbleef net in het buitenland en is nu met het eerst beschikbare vliegtuig weer onderweg naar huis, naar het ziekenhuis. Terwijl een bevriende collega-chirurg met zijn team in opperste concentratie een strijd met de tijd levert aan de operatietafel om het leven van het meisje te redden, kan haar vader zijn gedachtenstroom niet meer controleren. Hij móet terug in de tijd, naar de periode rondom de geboorte van Angela. Hij vertelt in stilte aan Angela over deze periode, die zo bepalend is gebleven voor de rest van zijn leven. Het is een extreem indrukwekkende levens- en liefdesgeschiedenis, waarbij hij een minnares heeft met de naam Italia. Het blijft eigenlijk wel de vraag of zij inderdaad zo heet of dat zij alleen maar in een snel moment, die naam heeft genoemd. Dat is ook helemaal niet van belang, de vrouw als zodanig is wel van belang. Zij  symboliseert voor Timoteo wel veel meer dan alleen maar een liefdesspeeltje.

Los van de vraag wat je vindt van buitenechtelijke relaties, van overspel en het verbreken van huwelijksbeloftes, maakt dit boek indruk door het taalgebruik en de manier van typeren. Het is heel hard, afstandelijk, liefdevol en emotioneel tegelijk. Je komt toch niet vaak tegen dat de mannelijke hoofdpersoon een vrouw vergelijkt met een hond of een geit ….. Maar hij denkt en oordeelt ook niet mals over zichzelf, over zijn vrouw Elsa en hun (wederzijdse) “vrienden”. Ik kon hem ook wel begrijpen, zijn zoektocht naar echte liefde, een veilig gevoel en vertrouwen in het leven. De reacties van zijn omgeving op zijn afwezige gedrag, daarentegen, waren ook te begrijpen. Wie weet wat? De beschrijving van de eenzaamheid van Timoteo (maar eigenlijk de eenzaamheid van iedereen) maakt dit boek rauw maar zeer indrukwekkend.

Als je Ga niet weg ook gelezen hebt, ben je het waarschijnlijk wel met mij eens dat wij de vrouw Italia niet echt bella (mooi) kunnen noemen, maar wat ik wel als zodanig wil bestempelen zijn deze twee juweeltjes van Italië. Hoe ik op het idee ben gekomen om Ga niet weg te lezen, weet ik echt niet meer. Maar ik ben zeker blij met een bibliotheek die dit genre romans in de collectie heeft.

Veel leesplezier!

theonlymrsjo

Binnenkort verschijnen mijn berichten alleen nog op theonlymrsjo.nl. Meld je daar aan als abonnee en je mist geen enkele blogpost!

Advertentie

2 reacties

Opgeslagen onder Boek review

En de tijd? De tijd tikt door ……

Tja, daar zit je dan. Stiekem trots dat je bent toegetreden tot het boekenbloggers-land, want je hebt inmiddels zo’n 11 blogartikelen geschreven. En je bruist van de ideeën om te schrijven over gelezen en nog te lezen boeken. En dan ……. is er zomaar een hele week voorbij zonder dat je ook maar één letter hebt gepubliceerd.

Bloggen is een vak apart. Het is niet iets dat je er zomaar even bij doet. Dat blijkt maar weer. En hoe graag ik ook wil beweren dat ik minstens 1 keer per week iets zal plaatsen, moet ik nu toch simpelweg bekennen dat ik inhoudelijk nog niet veel te melden heb!

In mijn vorige blogpost gaf  ik aan dat ik nu aandacht zou besteden aan het boek Kwikzilver van Paul Harding. Dat wil ik ook graag doen, want de eerste bladzijden zijn veelbelovend, maar dat boekje heb ik nu nog niet uitgelezen.

Wat ik wel uitgelezen heb is Nachttrein naar Lissabon van Paul Mercier, uitgegeven door de Wereldbibliotheek. Dit boek wordt aanstaande donderdag in mijn leesclub besproken, dus wil ik er hier liever nu nog niet te veel inhoudelijk over kwijt. Ik verklap vast dat ik heb genoten van dit boek en dat ik diep onder de indruk ben hoe knap dit boek door Gerda Meijerink is vertaald.

Eind september komt het boek Van dode mannen win je niet van Walter van den Berg uit. Dit boek ga ik lezen in het kader van de leesclub van Not Just Any Book “Een perfecte dag voor literatuur”. Verder heb ik weer het een en ander in de plaatselijke openbare bibliotheek zien liggen, dus het gaat uiteindelijk helemaal goed komen met het regelmatig plaatsen van blogartikelen.

Ben jij ook een (boeken)blogger en herken je de “druk” om regelmatig iets te publiceren? Ik stel het op prijs als je jouw ervaringen en tips deelt in een reactie. Reacties zijn overigens altijd welkom.

Veel leesplezier!

theonlymrsjo

7 reacties

Opgeslagen onder Boek review

Met Jeremy Irons in de trein naar Portugal!

Het nieuwe leesseizoen van mijn leesclub is weer begonnen. Voor de eerste bijeenkomst van het seizoen, eind september, staat Nachttrein naar Lissabon gepland. Hoewel ik eigenlijk zelden vóóraf het internet afstruin naar recensies of blogposts over boeken die ik voor de leesclub lees (ik wil graag zo onbevooroordeeld mogelijk mee kunnen doen), zat ik vanavond toch met mijn laptop op schoot op het internet op zoek naar informatie over Nachttrein naar Lissabon. Want na een vakantie vol simpele chick-lits, literaire thrillers, nog meer makkelijk leesbare boeken en af en toe iets “zwaarders”, moet ik mijzelf even een zetje geven om aan dit boek te beginnen.

Ik had gehoord dat het boek recentelijk verfilmd was en ik was eigenlijk wel benieuwd naar de trailer. En ja hoor, die heb ik gevonden en wat was ik daar blij mee. De hoofdrol (van de leraar die naar aanleiding van een boek plotseling naar Lissabon vertrekt) wordt vertolkt door Jeremy Irons. En ik ben fan van deze acteur. Niet vanwege zijn uiterlijk (eerlijk gezegd vind ik hem er niet direct uitermate aantrekkelijk uit zien) of zijn onovertroffen acteerprestaties, maar vanwege zijn stem! Een stem die je werkelijk waar uit duizenden herkent. En hoewel ik voorlopig niet van plan ben om deze film in zijn geheel te gaan bekijken (ik wil in ieder geval eerst het boek lezen), weet ik zeker dat ik met het geluid van Jeremy Irons in mijn achterhoofd geen moeite zal hebben om dit boek voor eind september uit te lezen!

Heb jij dit boek ook al gelezen? Of ben je misschien naar de film geweest? Ik zou het leuk vinden als jij je ervaring met mij deelt.

Veel leesplezier!

theonlymrsjo

5 reacties

Opgeslagen onder Boek review